Kłamstwo jest złe czy nie warto się nad nim zastanawiać?

 

 

prawda czy fałsz

Moja mama zawsze mi powtarzała, że „najgorsza prawda jest lepsza od każdego kłamstwa”. Bardzo długo nie rozumiałam o co jej chodzi. Jeśli zdarzyło mi się skłamać, a zdarzyło, po prostu się wstydziłam i trochę bałam kary, jaka by ona nie była.
Całkiem niedawno dopiero pomyślałam, że te słowa mojej mamy mówią o tym, że mówiąc prawdę, nawet po czasie, dajemy szansę sobie i tym, których okłamaliśmy.
Sobie szansę na to, żeby poczuć się wreszcie wolnym od brzemienia. Mówi się, że kłamstwo ma krótkie nogi i coś w tym jest. Kiedy skłamiesz, wciąż musisz się mieć na baczności, żeby czegoś nie wypaplać, unikasz tematów, unikasz ludzi, których oszukałeś. Czujesz się winny. Źle się czujesz.

Kiedy się przyznasz, dajesz ludziom, których oszukałeś, szansę na wybaczenie. Już nie muszą żyć w nieświadomości, już nie muszą być narażeni na śmiechy za plecami, bo być może inni już wiedzą. Mogą sprawdzić na ile są, powiedzmy miłosierni ( inne słowo nie przychodzi mi teraz do głowy). Pamiętasz? Najgorsza prawda lepsza od kłamstwa.
Być może Twoja relacja z tym, kogo okłamałeś, nie będzie już więcej taka, jaka była wcześniej, ale może być i tak, że po czasie, w którym on musi dojść do siebie, wybaczy Ci. Zwłaszcza, jeśli to ktoś bliski. Bo, żeby się przyznać, trzeba mieć jednak odwagę.

Dlatego, kiedy wychowujemy swoje dzieci, staramy się im zaszczepić te proste zasady: nie kłam, nie oszukuj, postępuj fair wobec rodziców, rodzeństwa, kolegów, nauczycieli, wszystkich, których spotkasz.
Nie dzielimy włosa na czworo, bo najgorsza prawda jest lepsza od kłamstwa. Chcielibyśmy, żeby nasze dzieci były uczciwe i żeby były uczciwie traktowane. Na pewno skłamią, to więcej niż pewne, muszą spróbować.
Muszą spróbować na co mogą sobie pozwolić, muszą sprawdzić, jak się z tym poczują, muszą się dowiedzieć czy gra warta jest świeczki.
I kiedy tak się stanie, będziemy cierpieć i czekać z nadzieją, że to, co im przekazaliśmy, stanie się rzeczywistością i one będą wiedziały, jak postąpić. Nie będziemy usprawiedliwiać, bo żadne okoliczności nie usprawiedliwiają kłamstwa. Oczywiście nie mówimy tu o sytuacji, kiedy powiesz bardzo brzydkiej koleżance, że jest ładna, żeby nie robić jej przykrości, bo po co, albo skłamiesz, żeby ratować komuś życie.

Kiedy byłyśmy dziećmi, pojechałyśmy z siostrą na kolonię. Siostra trochę w tamtym czasie chorowała, a uwielbiała lody. Dlatego mama prosiła nas przed wyjazdem, żebyśmy kupowały tylko jednego loda dziennie. Podczas jednej z wycieczek koleżanka zaproponowała: kupmy jeszcze jednego. Była chwila konsternacji, a potem odpowiedź: mama nam nie pozwoliła.
No, ale mama nie widzi.
Fakt, nie widzi, ale myśmy obiecały.

No i to tyle refleksji na dzisiaj w temacie bardzo aktualnym. I myślę tym razem, że nie jestem mimo wszystko naiwna, bo tak naprawdę chodzi o uczciwość i prawdę i szansę dla nas na wybaczenie.

Tutaj także bywam

Related posts

6 Thoughts to “Kłamstwo jest złe czy nie warto się nad nim zastanawiać?”

  1. Kłamstwo, kłamstwu nie jest równe wiadomo, istnieją różne jego wagi. Są tzw.kłamstwa czyste których przecież podejmujemy się w celu obrony drugiej osoby.

    1. admin

      No to w zasadzie się zgadzamy: „Oczywiście nie mówimy tu o sytuacji, kiedy powiesz bardzo brzydkiej koleżance, że jest ładna, żeby nie robić jej przykrości, bo po co, albo skłamiesz, żeby ratować komuś życie”

  2. kłamstwo to nic dobrego, nieważne w jak błahej sprawie. Twoje mama bardzo dobrze mówiła 🙂

    1. admin

      Moja mama to w ogóle miała i ma szósty zmysł. Zawsze wiedziała, że coś jest nie tak, choćbym się nie wiem, jak kamuflowała, albo kombinowała, więc po prostu przestałam 🙂 A tak na poważnie, to te jej słowa mi zawsze pomagały, bo bardzo utkwiły w mojej świadomości i dzisiaj się nawet nie tak bardzo dziwię temu, że Ona tak zawsze wszystko widziała. Ja dzisiaj też dużo widzę 🙂

  3. Czasami naszymi reakcjami na dziecięce przewinienia i psoty uczymy je kłamać. Nie doceniamy, że miały odwagę się przyznać! A masz rację – cenniejsze jest nauczenie dzieci, by mówiły prawdę, by nie obawiały się z nami rozmawiać o niczym 🙂 Choć sądzę, że są pewne sytuacje, gdy kłamstwo niesie więcej dobrego niż złego…ale myślę, że te sytuacje nie spotkają naszych dzieci w tak młodym wieku 🙂

    1. admin

      Jasne, że są takie sytuacje, tyle, że wtedy kłamstwo nie wynika z naszego egoizmu. Nie wiem czy dzieciom się to zdarza, myślę, że czasem też. Choćby wtedy, kiedy chwalą rysunek koleżanki, który im się nie podoba. To przecież kłamstwo, a trudno dziecko za takie coś karcić. Choć z drugiej strony, dobry przyjaciel jest od tego, żeby powiedzieć prawdę, nawet jeśli boli. Bo prawda może pomóc, uświadomić, ukierunkować w takim przypadku. Może koleżanka lepiej śpiewa niż rysuje? Jak się tak dobrze przyjrzeć, to właściwie nigdy, nic nie jest proste, prawda?

Leave a Comment